در فضيلت حضرت علي بن موسي الرضا عليهما السلام

غصه های انسان در دنیا مختلف است . گاهی نسبت به همین امور دنیایی است مثل ضرر و زیان و یا گرفتاری در زندگی ، و گاهی غصه او برای آخرت است . هر چه سن انسان بالاتر برود دلهره اش برای عالم آخرت زیادتر می شود چون انسان خود را نزدیک تر به مرگ می بیند . 

 در روایات متعدد می بینیم که اصحاب خدمت حضرات معصومین می رسیدند و از همین دلهره مرگ و قیامت سوال می کردند . مثل ماجرای حارث همدانی که خدمت امیرالمومنین علیه السلام عرض کرد که در آستانه مرگ هستم و غصه و دلهره خود را ابراز نمود که حضرت در جوابش جمله معروف " یا حار همدان ، من یمت یرنی " را بیان کردند .
 مرحوم شیخ حر عاملی رضوان الله علیه در کتاب اثبات الهداة از داوود رقی نقل می کند که روزی به خدمت امام موسی بن جعفر عليهما السلام رسید و دلهره خود نسبت به مرگ را با آن حضرت در میان گذاشت : جعلت فداك إني قد كبر سني فخذ بيدي من النار، قال : فأشار إلى ابنه أبي الحسن عليه السّلام ، فقال : هذا صاحبكم من بعدي‏ . [ قربانت گردم ، پیر شده ام ، مرا از دوزخ نجات ده . آنگاه حضرت اشاره به پسرس حضرت ابی الحسن الرضا می کند که در آن ایامی جوانی بود و می فرماید : بعد از من این سرپرست شماست ]
 از اثراتی هم که برای زیارت امام رضا علیه السلام بیان کردند دستگیری حضرت از شیعیان خود قبل از وارد شدن به جهنم است که دست شیعیان خود را در آن لحظه می گیرد . وقتی دست در دست امام رضا باشد دیگر چه غصه ایست از اینکه شیعه به جهنم بیفتد ؟ امام رضا را اینگونه بشناسیم که دستگیر ما در عالم آخرت هستند . از امام رضا بخواهیم که دست ما را هنگام مرگ بگیرید چرا که پدرتان این امر را به شما حواله داده اند .

از بيانات آيت الله صدوقى مازندراني مدظله العالي

Submit to Facebook Submit to Google Bookmarks Submit to Twitter